سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

259

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

ثمن را به فاعل بايد برگردانند زيرا بر او لازم است ثمن را بعنوان غرامت بپردازد پس در قبال قيمتى كه پرداخته وقتى آن را فروختند ثمن را بوى بايد بدهند . قوله : و ان كانت غير مأكولة : ضمير در [ كانت ] به بهيمه راجع است . قوله : اصلا : يعنى شرعا . قوله : او عادتا : يعنى ولو شرعا حلال است ولى عرفا و عادتا آن را صرف خوردن نمىكنند . قوله : و الغرض الاهم غيره : ضمير در [ غيره ] به اكل راجعست . قوله : كالفيل : مثال است براى حيوانى كه اصلا مأكول نيست . قوله : و الخيل و البغال و الحمير : مقصود از [ خيل ] اسب و از [ بغال ] قاطر و از [ حمير ] الاغ است و اين سه مثال هستند براى غير مأكول عادى . قوله : لم تذبح : ضمير نائب فاعلى به بهيمه غير مأكوله راجعست قوله : و ان حرم لحمها : ضمير مؤنث در [ لحمها ] به غير مأكوله راجعست يعنى مثل اسب و قاطر و حمار اگرچه به واسطه عمل وطى گوشتشان حرام مىشود ولى در عين حال چون عادتا مأكول نبوده و كسى آنها را صرف الكل نمىنمايد لاجرم ذبحشان واجب نيست . قوله : بل تخرج : ضمير نائب فاعلى به بهيمه موطوئه راجعست قوله : من بلد المواقعه : يعنى از شهرى كه در آن فعل وطى واقع شده است . قوله : الى غيره : يعنى الى غير بلد المواقعه .